Naarmate de geneeskunde verbeterde en het dieet veranderde, werd jicht beter te beheersen. Aan het begin van de twintigste eeuw verdween de jichtkruk uit het dagelijks leven. Tegenwoordig zijn deze krukken zeldzame schatten die te vinden zijn in antiekwinkels en musea. Mensen waarderen ze om hun vakmanschap en geschiedenis, meer dan om hun oorspronkelijke functie.
Waarom ik maar blijf denken aan jichtkrukken
Op het eerste gezicht is het gewoon een laag meubelstuk. Kijk je beter, dan vertelt het een verhaal over comfort, klasse en de zeer menselijke poging om waardigheid te vinden in pijn. Ik heb uiteindelijk de kruk gekocht die ik die dag zag. Hij staat nu in mijn woonkamer met tijdschriften en soms een kat erop. Telkens als ik hem zie, denk ik aan de mensen die er ooit hun pijnlijke voeten op lieten rusten. Ze verdroegen het ongemak met trots, en de kruk draagt die herinnering met zich mee.
De volgende keer dat u zo’n merkwaardig relikwie ziet, sta dan even stil. Een jichtkruk is meer dan een voorwerp. Het is een klein stukje geschiedenis dat laat zien dat zelfs lijden ooit in elegantie gehuld was.
Bekijk dit adembenemende kunstwerk en je zult je meteen afvragen: ‘Wat is het verhaal erachter?’