De weerzinwekkende seksuele praktijken van de bergzusters: ze ketenden hun echtgenoten vast aan een grot, als echtgenoten. Het is 1892, en in de afgelegen uithoeken van Taney County, Missouri, ligt een wereld die schijnbaar door de tijd vergeten is. De Ozark Mountains strekken zich uit zover het oog reikt, met immense, dichte bossen en kalkstenen bergkammen, en valleien zo geïsoleerd dat je er kon verdwalen en nooit meer teruggevonden zou worden. Dit waren niet de romantische grensgebieden van de collectieve verbeelding, maar een plek waar overleven absolute zelfredzaamheid vereiste, en waar de dichtstbijzijnde buurman een uur rijden verderop kon wonen… Laat “OK” achter in de reacties en klik op de link hieronder. Fijne dag! 🤗🤗
Toch bleef de brief uit Illinois hem achtervolgen.
Galloway was van nature methodisch, een eigenschap die hem had geholpen de oorlog te overleven en die van onschatbare waarde bleek in zijn rol als politieagent.
Hij begon met navraag te doen in het dorp en vroeg winkeliers en inwoners of ze de jongen nog herkenden.
Sommigen wel: een stille jongeman die bij de zussen Barrow was ingetrokken, maar niemand herinnerde zich hem na de eerste val nog gezien te hebben.
De algemene consensus was dat hij naar de stad was gegaan, hoewel niemand het zeker wist.
De vrouw van de winkelier vertelde dat ze eens naar hem had geïnformeerd en had vernomen dat hij werk was gaan zoeken.
Dit leek volkomen aannemelijk.
Galloway besloot zelf naar het landgoed van de familie Barrow te gaan om vragen te stellen en, zo hoopte hij, de indringende vragen van zijn bezorgde tante te beantwoorden.
De reis duurde bijna een hele dag.
Galloway volgde de hoofdweg enkele kilometers naar het zuiden voordat hij een smal pad insloeg dat zich door het steeds dichter wordende bos slingerde.
Het pad was in zeer slechte staat, overwoekerd met onkruid dat langs de flanken van het paard schuurde.
Onderweg passeerde hij twee andere boerderijen en stopte bij beide om de bewoners te vragen of ze de jongen van Barrow de afgelopen jaren hadden gezien.
Beide families gaven hetzelfde ontwijkende antwoord: ze hadden er niets mee te maken en verwachtten dat anderen dat ook niet zouden doen.
De boer, die met zijn geweer duidelijk zichtbaar op de stoep stond, maakte volkomen duidelijk dat de aanwezigheid van de sheriff ongewenst was en dat de zaken van de Barrows hun privéaangelegenheid waren.
Het was precies tegen deze cultuur dat Galloway streed: een muur van opzettelijke onwetendheid die ieders geheimen beschermde, maar niemands geheimen.
De boerderij van Barrow kwam in zicht toen Galloway een bocht omging.
Het huis zag er goed bewaard uit, de schuur stevig en de rook die uit de schoorsteen opsteeg vormde een dunne lijn tegen de grijze lucht.
Toen hij afsteeg en zijn paard aan een paal vastbond, ging de voordeur open en stapten de tweelingzussen de trap op.
Ze stonden naast elkaar, identiek in eenvoudige jurken en witte schorten, hun gezichten uitdrukkingsloos, terwijl ze hem zagen naderen.
Galloway stelde zich voor en legde de reden van zijn bezoek uit: een bezorgd familielid informeerde naar Thomas.
De zussen wisselden een korte blik en een paar woorden in gedempte toon, voordat een van hen sprak.
Thomas was een paar jaar geleden vertrokken, zei ze, omdat hij werk wilde vinden in de stad.