De weerzinwekkende seksuele praktijken van de bergzusters: ze ketenden hun echtgenoten vast aan een grot, als echtgenoten. Het is 1892, en in de afgelegen uithoeken van Taney County, Missouri, ligt een wereld die schijnbaar door de tijd vergeten is. De Ozark Mountains strekken zich uit zover het oog reikt, met immense, dichte bossen en kalkstenen bergkammen, en valleien zo geïsoleerd dat je er kon verdwalen en nooit meer teruggevonden zou worden. Dit waren niet de romantische grensgebieden van de collectieve verbeelding, maar een plek waar overleven absolute zelfredzaamheid vereiste, en waar de dichtstbijzijnde buurman een uur rijden verderop kon wonen… Laat “OK” achter in de reacties en klik op de link hieronder. Fijne dag! 🤗🤗
De brief was netjes en beleefd; hij kwam van Martha Hendricks, die zich voorstelde als de tante van Thomas, een jongen die acht jaar eerder bij zijn neven in Barrow was komen wonen.
Ze legde uit dat ze Thomas in de loop der jaren vele brieven had geschreven en die naar hem in Forsyth had gestuurd, maar nooit een antwoord had ontvangen.
Ze begreep dat jonge mannen hun correspondentie vaak verwaarloosden, maar deze complete stilte baarde haar zorgen.
Zou de sheriff zo vriendelijk willen zijn om naar zijn neef te informeren?
Galloway vouwde de brief op en keek uit het raam naar het dorpsplein, waar boeren hun wagens inlaadden en vrouwen boodschappen deden.
Hij was 58 jaar oud, een spoorzoeker van de Unie die tijdens de oorlog meer geweld had meegemaakt dan ooit tevoren, en was naar de Ozark Mountains gekomen op zoek naar rust.
Hij was bijna vijftien jaar sheriff geweest. Zijn rol bestond voornamelijk uit het beslechten van landconflicten, het af en toe vervolgen van paardendieven en het bewust negeren van de illegale drankhandel die de afgelegen valleien teisterde.
De gevallen van vermiste personen in de Ozark Mountains waren complex.
Jonge mannen vertrokken voortdurend op zoek naar betere kansen elders.
Vrouwen trouwden en verhuisden.
Soms waagden mensen zich simpelweg in de bossen en keerden nooit meer terug, slachtoffers van ongelukken of zelfmoorden.
De afstanden waren enorm.
De bevolking was verspreid en de gegevensverzameling was op zijn best onvolledig.
Galloway had geen agenten gestationeerd in de afgelegen gebieden.
Hij had nauwelijks genoeg geld om de twee mannen die in het dorp werkten te betalen.
Communicatie was beperkt tot berichten die door reizigers werden overgebracht en post die door rondreizende postbodes werd bezorgd.
Een man kon een moord plegen in de ene vallei zonder dat iemand in de aangrenzende vallei er maandenlang, of zelfs helemaal nooit, iets van wist.
Zo zag het er in 1896 aan toe bij het handhaven van de openbare orde op het platteland.
Galloway begreep dat zijn gezag beperkt was tot wat de gemeenschappen bereid waren te erkennen.
Op plekken zoals de diepe canyons waar de Barrows woonden, was die erkenning op zijn zachtst gezegd minimaal.