Het vervolg verandert alles.
Ik wilde gewoon weten hoe het met ze ging.
Maar zodra ik de drempel overstapte, had ik een naar voorgevoel.
De muren van de woonkamer waren bedekt met tekeningen.
Tientallen.
Misschien wel honderden.
Onhandige, onregelmatige schetsen, bij elkaar gehouden met stukjes witte medische tape. Potloodstrepen bedekten het papier als een storm van kleur.
Stokfiguren met gigantische hoofden.
Een lange man.
Een kleinere jongen.
En daarnaast een vrouw met lang haar.
