De eerste die uit de duisternis tevoorschijn kwam, was een man met volledig wit haar.
Maar de echte schok kwam toen onderzoekers oude archieven doorzochten.
In 1989 kwamen er enkele aanwijzingen aan het licht.
Verschillende kinderen uit naburige dorpen zeiden dat ze de leraar na zijn verdwijning hadden gezien.
Een boswachter meldde rookpluimen op een afgelegen plek.
Alles werd genegeerd.
Omdat de autoriteiten destijds al snel concludeerden dat de groep in de bergen was omgekomen.
Roman kon na het incident niet slapen.
Elke nacht werd hij herinnerd aan de tekeningen op de muren.
Een zon getekend door kinderen die hem al tientallen jaren niet hadden gezien.
Op een ochtend ging hij terug naar Lia.
Ze zat op een bankje op de binnenplaats van het medisch centrum, haar gezicht naar het licht gericht.
Alsof ze nog steeds de wereld daarbuiten aan het ontdekken was.
Roman ging naast haar zitten.
“Waarom ben je nu weggelopen?”
Lia zweeg lange tijd.
Toen zei hij:
“Omdat mijn zoon vijftien werd.”
Roman draaide zijn hoofd naar haar toe.
“En?”
Haar ogen vulden zich met tranen.
“En op een dag besefte ik dat ze precies zoals hem begon te klinken.”
Leraar.
Lia, trillend, vouwde haar handen samen.
“Toen wist ik dat als ik hier niet uit zou komen… de duisternis ons voorgoed zou opslokken.”
Een paar seconden lang zeiden ze allebei niets.
In de verte klonk kinderlach.
Echte kinderen.
Vrij.
En Lia begon zachtjes te huilen toen ze zich realiseerde dat geluid nog steeds bestond in de wereld.
Dit werk is geïnspireerd op echte gebeurtenissen en personages, maar is verzonnen voor creatieve doeleinden. Namen, personages en details zijn veranderd om de privacy te beschermen en het verhaal te versterken. Elke gelijkenis met echte personen, levend of dood, of met echte gebeurtenissen is puur toevallig en niet door de auteur bedoeld.
De auteur en uitgever zijn niet verantwoordelijk voor de juistheid van de gebeurtenissen of personages, noch voor eventuele misinterpretaties. Dit verhaal wordt aangeboden “zoals het is”, en alle meningen die erin worden geuit, zijn die van de personages en weerspiegelen niet de standpunten van de auteur of uitgever.
