Botkanker: de eerste signalen om te herkennen

Botkanker: de eerste signalen om te herkennen
Botkanker: De eerste tekenen om te herkennen
19 juni 2026 door artikelen
Hoe wordt de diagnose gesteld?
De eerste stap is een klinisch onderzoek. De arts vraagt ​​naar de locatie van de pijn, hoe lang deze al aanwezig is, hoe deze in de loop der tijd is veranderd en naar eventuele andere symptomen.
Vervolgens kunnen beeldvormende onderzoeken worden aangevraagd, waaronder:
een röntgenfoto;
een CT-scan;
een MRI.
Bloedonderzoek kan deze eerste beoordeling aanvullen. Het is echter niet voldoende om de aanwezigheid van een bottumor te bevestigen.
De definitieve diagnose vereist een biopsie. Een weefselmonster wordt vervolgens geanalyseerd om de aard van de afwijking te bepalen.
Zodra de diagnose is bevestigd, wordt de behandeling over het algemeen georganiseerd door een multidisciplinair team, dat specialisten in oncologie, orthopedie en radiologie kan omvatten.
Wanneer moet u een arts raadplegen?
Een medisch consult wordt aanbevolen als u een van de volgende symptomen ervaart:
botpijn die meerdere weken aanhoudt of niet verbetert;
Pijn die verergert, vooral ‘s nachts;
zwelling of een nieuwe knobbel die in omvang toeneemt;
een fractuur die is ontstaan ​​na minimaal trauma of zonder duidelijke oorzaak;
zwakte, tintelingen of veranderingen in het gevoel, vooral als dit gepaard gaat met rugpijn;
onverklaarbare koorts, gewichtsverlies of ernstige vermoeidheid in combinatie met botpijn.
Neurologische symptomen, zoals zwakte of een veranderd gevoel, vereisen speciale aandacht wanneer een aantasting van de wervelkolom wordt vermoed.
Wat zijn de bekende risicofactoren?
Bepaalde aandoeningen kunnen het risico op het ontwikkelen van een primaire bottumor verhogen.
Zeldzame genetische afwijkingen, waaronder bepaalde mutaties die de p53- of RB-genen beïnvloeden;
bepaalde reeds bestaande botziekten, zoals de ziekte van Paget;
Eerdere blootstelling aan bestralingstherapie in het getroffen gebied.
De meeste botkankers komen echter voor bij mensen zonder bekende risicofactoren.
De rest van het artikel vindt u op de volgende pagina.