Rechter Katherine Holloway zat de zitting voor, een vrouw van in de zestig met zilvergrijs haar, die bekendstond om haar kordate uitspraken. Ze bekeek de stapel documenten voor zich, haar gezichtsuitdrukking ondoorgrondelijk.
‘We zijn hier voor de zaak Morgan versus Winston,’ begon ze. ‘Meneer Morgan, u heeft een verzoek ingediend om de bezittingen van meneer Harold Winston te bevriezen op basis van een testament dat hij volgens u drie jaar geleden heeft ondertekend. Klopt dat?’
Morgan stond soepel op.
« Dat klopt, edelachtbare. Mijn cliënt, mevrouw Deborah Winston, vreest dat het recente, grillige gedrag van de heer Winston erop wijst dat hij mogelijk lijdt aan cognitieve achteruitgang. Wij zijn van mening dat het in het belang van de familie is om het vermogen te beschermen totdat… »
‘Edele rechter,’ onderbrak Marcus, terwijl hij opstond. ‘Voordat meneer Morgan verdergaat, wil ik bewijsmateriaal presenteren dat zijn hele verzoekschrift fundamenteel ondermijnt.’
Rechter Holloway trok zijn wenkbrauw op.
“Ga je gang.”
Marcus overhandigde kopieën van het rapport van Dr. Web aan de rechter en de advocaat van de tegenpartij.
“Dit is een forensische analyse uitgevoerd door Dr. Patricia Webb, een van de meest gerespecteerde documentdeskundigen in de staat. Haar conclusie is ondubbelzinnig. De handtekening op het testament dat de heer Morgan heeft ingediend, is vervalst. Mijn cliënt heeft dit document nooit ondertekend.”
Het kleurde niet meer uit Morgans gezicht. Hij herstelde zich snel, maar niet voordat ik een flits van paniek in zijn ogen zag.
Deborah, die achter hem zat, verstijfde volledig.
‘Edele rechter,’ zei Morgan met een gespannen stem. ‘Dit is zeer ongebruikelijk. We hebben geen gelegenheid gehad om dit rapport te bekijken of de bevindingen ervan aan te vechten.’
« Het rapport is gisteren bij de rechtbank ingediend, meneer Morgan. Misschien had u het vóór deze zitting moeten bekijken. »
Rechter Holloway sprak met een ijzige toon.
Ze bestudeerde het document lange tijd.
“Dr. Webb heeft onberispelijke kwalificaties en haar methodologie is degelijk. Tenzij u bewijs kunt leveren dat haar bevindingen tegenspreekt, neem ik dit zeer serieus.”
« Edele rechter, mijn cliënt heeft dit document te goeder trouw verstrekt. »
‘Te goeder trouw?’ Ik kon niet langer zwijgen. ‘Uw cliënt heeft een vervalst testament opgesteld om mijn eigendom te stelen. Dat is niet te goeder trouw. Dat is fraude.’
Rechter Holloway stak een hand op.
« Meneer Winston, laat uw advocaat alstublieft voor u spreken. »
Maar ik zag een vleugje goedkeuring in haar ogen.
Marcus drong naar voren.
