“Het zag er niet romantisch uit, Harold. Het leek zakelijk, alsof ze hem ergens voor inhuurde of iets aan het plannen was.”
Ik voelde mijn maag samentrekken.
‘Heb je gehoord wat ze zeiden?’
“Slechts wat losse stukjes informatie. Iets met documenten en de rechtbank en ervoor zorgen dat het standhield. Harold, ik wil je niet ongerust maken, maar het leek erop dat ze achter ieders rug om aan iets werkte, zelfs achter die van haar man.”
Ik bedankte Vivien en keek haar na terwijl ze terug naar huis liep. Daarna pakte ik mijn telefoon en belde Carla.
‘Ik wil dat je uitzoekt met wie Deborah vandaag heeft afgesproken,’ zei ik. ‘Een man in het Rose Cafe in het centrum van Aspen. Een donker pak uit de jaren 40. Ze is iets nieuws aan het plannen.’
Het kostte Carla minder dan 48 uur om de mysterieuze man te identificeren.
‘Zijn naam is Randall Morgan,’ vertelde ze me telefonisch. ‘Een advocaat uit Aurora, gespecialiseerd in wat hij « agressieve familierechtvertegenwoordiging » noemt. Simpel gezegd betekent dat dat hij cliënten helpt om beslag te leggen op bezittingen, met alle mogelijke middelen.’
“Wat voor soort middelen?”
« Hij balanceert op het randje tussen legaal en illegaal. Hij is twee keer onderzocht door de advocatenorde van Colorado. Beide keren werden de klachten ingetrokken wegens gebrek aan bewijs, maar zijn reputatie in juridische kringen is, laten we zeggen, nogal controversieel. »
Ik heb deze informatie langzaam verwerkt.
« Dus Deborah heeft zonder Trenton daarvan op de hoogte te stellen een tweede advocaat in de arm genomen. »
“Zo ziet het eruit. En hier komt het interessante gedeelte. Ik vond een document dat Morgan gisteren bij de rechtbank van Pitkin County heeft ingediend. Hij beweert de belangen van de nalatenschap van de familie Winston te vertegenwoordigen. Hij heeft een document ingediend waarvan hij beweert dat het uw testament is.”
Ik kreeg de rillingen.
“Mijn testament?”
« Een testament dat u zogenaamd drie jaar geleden hebt ondertekend, waarin u alles aan Trenton nalaat: het vakantiehuisje, uw investeringen, uw spaargeld, alles. Morgan verzoekt de rechtbank dit document als geldig te erkennen en al uw bezittingen te bevriezen totdat de voogdijzaak is afgerond. »
Ik liet me zwaar neerploffen in mijn studiestoel. Dit was een serieuze escalatie. Als de rechtbank mijn bezittingen zou bevriezen, zou ik Marcus, Carla of wie dan ook die me hielp niet meer kunnen betalen. Ik zou financieel volledig lamgelegd worden.
‘Er is alleen één probleem,’ zei ik.
“Wat is dat?”
“Ik heb nooit zo’n testament ondertekend. Ik heb zelfs geen testament waarin ik alles aan Trenton nalaat. Dit document, wat het ook is, is vervalst.”
Stilte aan de andere kant.
Toen sprak Carla, met een voorzichtige stem.
‘Meneer Winston, bent u daar absoluut zeker van? Bestaat er een mogelijkheid dat u jaren geleden iets hebt ondertekend waar u zich sindsdien niet meer van bewust bent?’
Carla, ik heb vier restaurants helemaal zelf opgebouwd. Ik heb in mijn leven duizenden documenten ondertekend: contracten, huurovereenkomsten, vergunningen, belastingformulieren. Ik herinner me elke belangrijke handtekening die ik ooit op papier heb gezet, en ik heb nog nooit een testament getekend waarin ik mijn hele vermogen aan mijn zoon nalaat.
“Dan moeten we dat bewijzen. Ik neem contact op met een forensisch handschriftexpert. Als die handtekening vervalst is, weten we dat binnen een week.”
Ik hing op en staarde uit het raam naar de bergen. Deborah was druk bezig geweest. Terwijl ik dacht dat ik aan het schaken was, speelde zij een heel ander spel, een spel waar ik nog nooit van had gehoord.
Maar vervalsing was een misdrijf.
Als we zouden kunnen bewijzen dat het document vals is, zou dit niet langer alleen een civiele kwestie zijn.
Dat zou misdadig zijn.
