Ze lag te slapen in hut 8A toen de kapitein vroeg of er gevechtspiloten aan boord waren.
Ze haalde diep adem en probeerde bepaalde herinneringen te verdringen. Ze was gevechtspiloot geweest, verantwoordelijk voor missies waarbij de kleinste fout levens kon kosten. Ze had dat hoofdstuk afgesloten, maar de echo’s van dat leven bleven haar achtervolgen.
Hoofdstuk 2: Plotselinge aankondiging
Terwijl ze in een lichte slaap wegzakte, kraakte de intercom.
“Dames en heren, u spreekt met uw kapitein. Als er een gevechtspiloot aan boord is, meldt u dit dan onmiddellijk.”
De aankondiging maakte Mara helemaal wakker.
Een gevechtspiloot? Aan boord van een commerciële vlucht?
De passagiers om haar heen verstijfden, hun gesprekken abrupt onderbroken. Sommigen wisselden nerveuze blikken uit.
Mara voelde een bekende spanning in zich opkomen.
Jarenlang behandelde ze noodsituaties vanuit de lucht. Maar aan dat leven moest een einde komen. Ze beloofde zichzelf dat ze nooit meer naar die wereld zou terugkeren.
ZIE VOLGENDE PAGINA