Waarom bereiken sommige mensen de leeftijd van 100 jaar?
Langleven is al lange tijd een fascinatie voor wetenschappers. Hoewel genetica een belangrijke rol speelt, verklaart het niet alles. Levensstijl, omgeving, algehele gezondheid en sociale relaties lijken ook van invloed te zijn op de levensduur.
Inzicht in de reden waarom sommige mensen de leeftijd van 100 bereiken en anderen niet, kan leiden tot verbeteringen, niet alleen in de levensverwachting, maar ook in de gezonde levensverwachting.
Een grootschalig onderzoek in Zweden biedt nu nieuwe inzichten door aan te tonen dat bepaalde biologische indicatoren die enkele decennia geleden werden waargenomen, mogelijk verband houden met een uitzonderlijke levensduur.
Een onderzoek dat zich over meerdere decennia uitstrekte
In het verleden waren honderdjarigen zo zeldzaam dat hun verjaardagen vaak de voorpagina van lokale kranten haalden. Zelfs nu nog is het bereiken van de leeftijd van 100 jaar uitzonderlijk.
Om dit fenomeen beter te begrijpen, analyseerden Zweedse onderzoekers de medische dossiers van 44.637 inwoners van de provincie Stockholm.
Alle deelnemers, geboren tussen 1893 en 1920, waren tussen de 64 en 99 jaar oud toen ze tussen 1985 en 1996 routinematige bloedonderzoeken ondergingen.
Onderzoekers volgden vervolgens hun ontwikkeling tot 35 jaar lang met behulp van nationale gezondheids-, woonplaats- en sterfteregisters.
Van alle deelnemers bereikten er uiteindelijk 1224 de leeftijd van 100 jaar. Ongeveer 85% van hen was vrouw, wat een trend bevestigt die in veel populaties wordt waargenomen: vrouwen leven over het algemeen langer dan mannen.
Maar het hoofddoel van de studie was niet alleen het identificeren van honderdjarigen. De onderzoekers wilden weten of bepaalde bloedmarkers die decennia eerder waren gemeten, een uitzonderlijke levensduur konden voorspellen.
De resultaten suggereren dat dit inderdaad het geval is.
Biologische markers geassocieerd met een langere levensduur
Het onderzoeksteam bestudeerde twaalf bloedmarkers die veelvuldig in de geneeskunde worden gebruikt.
Onder andere:
Bloedglucose;
Totaal cholesterol;
Creatinine, een indicator voor de nierfunctie;
Verschillende leverenzymen, waaronder GGT, ALP en LD;
Markers gerelateerd aan ijzermetabolisme;
Urinezuur;
Albumine, geassocieerd met de voedingstoestand.
De onderzoekers ontdekten dat mensen die de leeftijd van 100 jaar bereikten over het algemeen evenwichtigere waarden hadden. Extreem hoge of extreem lage waarden werden geassocieerd met een kleinere kans om een hoge leeftijd te bereiken.
Volgens onderzoeker Karin Modig vertoonden toekomstige honderdjarigen vanaf hun zestiger jaren doorgaans lagere glucose-, creatinine- en urinezuurwaarden.
Deze resultaten suggereren dat kleine biologische voordelen die gedurende meerdere decennia worden behouden, de kans op een langer leven geleidelijk kunnen vergroten.
