Mijn gedachten schoten alle kanten op.
Eric was altijd kalm geweest. Hij was betrouwbaar en liefdevol. Dus toen hij zijn koffer pakte en terloops zei dat hij een paar nachten in zijn auto zou slapen, nam mijn angst toe.
Een man die zijn koffer pakt | Bron: Midjourney
Ging Eric vreemd? Was dit zijn manier om me te verlaten? Was dit hoe hij langzaam uit mijn leven zou verdwijnen?
“Weet je het zeker?” vroeg ik hem. “Ik kan je hier thuis wat ruimte geven. Je kunt de logeerkamer nemen, of we kunnen het poolhouse ombouwen tot iets comfortabelers?”
“Nella,” zei hij glimlachend. “Het gaat niet om ons. Maar het is belangrijk voor me, oké?”
Een bezorgde vrouw | Bron: Midjourney
Tien nachten lang verliet Eric het huis direct na het avondeten en kwam hij pas vlak voor zonsopgang terug.
Eerlijk gezegd zag hij er vreselijk uit. Zijn haar was een warboel, hij had donkere kringen onder zijn ogen en hij bewoog zich heel langzaam, alsof zijn lichaam weigerde mee te werken.
Maar elke keer als ik hem ernaar vroeg, wimpelde hij me af met een geforceerde glimlach en zei dat hij gewoon even rust nodig had.
Close-up van een man | Bron: Midjourney
“Ik beloof je dat het helemaal niet zo is. Geloof me alsjeblieft,” zei hij elke keer als ik hem bleef vragen of er iemand anders in het spel was.
Maar hoe kon ik dat? Mijn fantasie sloeg op hol. Ik zag hem al voor me in een hotelkamer met iemand anders, een dubbelleven leidend.
