Als u vaak kwijlt tijdens het slapen, kan dit een teken zijn van een van deze 6 gezondheidsproblemen.
Overmatige speekselproductie tijdens de slaap komt vaak voor, vooral bij kinderen en in bepaalde slaaphoudingen. Als u echter een volwassene bent en het vaak, plotseling of in grote hoeveelheden voorkomt, kan dit een signaal van uw lichaam zijn over een onderliggend gezondheidsprobleem.
Hoewel af en toe kwijlen normaal is, mag aanhoudend kwijlen, vooral als het gepaard gaat met andere symptomen, niet worden genegeerd. Dit is wat u moet weten.
Meer informatie
Gezondheidsrisicobeoordeling
Gezondheidsbewustzijn
Beheer van chronische ziekten
🩺 6 mogelijke gezondheidsproblemen die verband houden met overmatige speekselproductie tijdens de slaap
1. Mond- en tandproblemen
: Tandvleesontsteking, tandinfecties, slecht passende protheses en scheve tanden.
Waarom: Ontsteking of ongemak in de mond kan de speekselproductie stimuleren en het moeilijk maken om goed te slikken tijdens de slaap.
Symptomen: Rood tandvlees, tandpijn, slechte adem, zichtbare tandplak of zwelling.
2. Zwakte of verlamming van de aangezichtszenuw (bijv. de ziekte van Bell).
Oorzaak: Zwakte of verlamming van één kant van het gezicht kan het vermogen om de mond te sluiten en speeksel effectief door te slikken belemmeren.
Symptomen: Een hangende gezichtshelft, moeite met het sluiten van één oog, asymmetrische glimlach, moeite met spreken.
Meer informatie
Gezondheidscoaching Gezondheidsonderzoeken
3. Gastro-oesofageale refluxziekte (GERD)
Waarom: Het terugvloeien van maagzuur in de slokdarm kan een reflexmatige toename van de speekselproductie veroorzaken, omdat het lichaam probeert het zuur te neutraliseren.
Symptomen: Zuurbranden, zure smaak in de mond, nachtelijke hoest, pijn op de borst. 4. Neurologische aandoeningen (ziekte van Parkinson, multiple sclerose, ALS)
Waarom: Deze aandoeningen kunnen de zenuwen en spieren die verantwoordelijk zijn voor het slikken aantasten (dysfagie), waardoor speeksel zich ophoopt en weglekt tijdens de slaap.
Symptomen: trillen, stijfheid, evenwichtsproblemen, veranderingen in spraak en coördinatie, en progressieve zwakte.
