“Dit is geen probleem meer.”
Dit is waarschijnlijk een van de meest… en tegelijkertijd meest milde uitspraken. Als het bedoeld is om opluchting te brengen, kan het worden opgevat als een erkenning van verdriet. Het probleem is het leed uit het verleden, maar de afwezigheid in het heden.
De beste optie is een eenvoudige en eerlijke uitspraak, zoals: “Ik denk heel veel aan je” of “Ik ben hier, omdat ik je nodig heb.”
“Alles gebeurt met een reden.”
Deze gedachte klinkt misschien troostend op papier, maar in een moment van verdriet kan het een uiting van misverstand of woede worden. Soms voelt het alsof verdriet direct moet zijn, zonder vragen of antwoorden.
De voorkeur gaat uit naar: “Ik ben sprakeloos, maar ik ben bij je.”
“Ik weet hoe het voelt.”
Elke verbinding is verbroken, net als elke gedeelde verbinding. Het vergelijken van ervaringen, zelfs onbewust, kan de indruk wekken dat de pijn van de ander wordt voorgeschreven.