Recent onderzoek heeft aanzienlijke vooruitgang geboekt in het begrijpen van autismespectrumstoornis (ASS), maar er is geen enkele “oorzaak” van autisme. De wetenschap wijst op een complex samenspel van genetische, biologische en omgevingsfactoren die de vroege hersenontwikkeling beïnvloeden.
Laten we verder kijken dan de hype en onderzoeken wat onderzoekers daadwerkelijk weten en waarom simplistische krantenkoppen misleidend kunnen zijn.
Wat de wetenschap heeft bevestigd
1. Genetica speelt een belangrijke rol
Studies tonen aan dat erfelijkheid verantwoordelijk is voor 74% tot 93% van het risico op autisme (JAMA Psychiatry, 2019).
Honderden genen zijn hierbij betrokken, waarvan vele verband houden met hersenconnectiviteit, neuronale communicatie en synaptische functie.
Het hebben van een broer of zus met autisme verhoogt het risico, maar is geen bepalende factor. 2. Belangrijke prenatale factoren
Bepaalde omstandigheden tijdens de zwangerschap worden geassocieerd met een grotere kans op het ontwikkelen van een autismespectrumstoornis:
Infecties bij de moeder (bijv. rodehond, ernstige griep)
Blootstelling aan luchtvervuiling of bepaalde medicijnen (bijv. valproïnezuur)
Een hogere leeftijd van de ouders (zowel moeder als vader)
Deze factoren veroorzaken autisme niet op zichzelf, maar ze kunnen wel een wisselwerking hebben met genetische aanleg.
3. Verschillen in hersenontwikkeling beginnen vóór de geboorte
MRI-onderzoeken tonen afwijkende groeipatronen aan in gebieden die sociale interactie, communicatie en sensorische verwerking reguleren, al vanaf het tweede trimester van de zwangerschap.
Wat is GEEN oorzaak (ondanks hardnekkige mythes)?
Vaccins: Meer dan 25 grootschalige studies, met miljoenen kinderen, bevestigen de AFWEZIGHEID van een VERBAND tussen vaccins (inclusief het BMR-vaccin) en autisme. Het oorspronkelijke artikel uit 1998 dat een verband beweerde, werd ingetrokken vanwege fraude.
