Binnenin had mijn buurman een oprechte verontschuldiging geschreven. Hij gaf toe dat hij er niet bij stil had gestaan hoe zijn woorden mij zouden kunnen raken, voelde zich schuldig en verzekerde me dat hij geen problemen had willen veroorzaken. Hij hoopte dat we de zaak achter ons konden laten. Zijn eerlijkheid deed alle irritatie die ik had gevoeld verdwijnen. Die middag ging ik naar hem toe om hem persoonlijk te bedanken. Wat begon als een kort praatje, mondde al snel uit in een diepgaand gesprek over vooroordelen, communicatie en de kleine manieren waarop buren elkaar beïnvloeden
Vorige week ging ik de tuin in in de hoop op een moment van rust en merkte meteen iets vreemds op.
