Vincents tranen stroomden eindelijk, en spoelden jaren van spijt en eenzaamheid weg. Onderin de doos vond hij een ingelijste foto van Grace met een pasgeboren jongetje in haar armen, haar glimlach vermoeid maar vol vreugde. Ernaast lag een vliegticket voor de volgende dag. Op de achterkant van de foto stond een eenvoudig briefje waarin hij werd uitgenodigd om zijn kleinzoon te ontmoeten, die naar hem vernoemd was, en het kind dezelfde vaardigheden bij te brengen die hij ooit met haar had gedeeld.
Overmand door dankbaarheid en opluchting belde Vincent zijn makelaar en annuleerde de koop. Het huis voelde niet langer leeg. Het voelde vol mogelijkheden. Na jarenlang te hebben gedacht dat alles wat voor hem betekende achter hem lag, begreep Vincent eindelijk dat sommige banden niet breken. Ze wachten. En deze keer wist hij dat hij nergens heen zou gaan.
