Hij begon zijn leven in beweging, meegesleurd van stad naar stad door omstandigheden waar hij niet voor had gekozen, met de pijn van een afwezige vader en de last van het gevoel anders te zijn. Dyslexie maakte klaslokalen tot kooien en stoppen met school op zijn zeventiende leek van buitenaf gezien een mislukking. Maar die ‘mislukking’ werd de toegangspoort tot het enige dat wél zinvol was: acteren. Hij deed allerlei baantjes, incasseerde afwijzingen en baande zich langzaam een weg in een industrie die kwetsbaarheid zelden vergeeft.
Hij verloor zijn kind, zijn partner kwam om bij een ongeluk en zijn beste vriend overleed – en toch werd hij Hollywoods meest vriendelijke ster.
