Volgens Bob wordt dit gevoel gedeeld door veel leeftijdsgenoten. “We zijn opgegroeid met het idee dat alles mogelijk is. En dan beland je ineens in een strak systeem waar weinig te schuiven valt.”
Hij is niet per se tegen werken, benadrukt hij. “Maar veertig uur per week tot mijn pensioen? Dat voelt voor mij niet realistisch.”
Bob zoekt nog naar antwoorden. Misschien minder uren. Misschien een andere vorm van werken. “Ik wil niet nu al aftellen tot mijn pensioen,” zegt hij. “Ik wil een leven dat ik vol kan houden.”
En misschien, zegt hij, is die gedachte helemaal niet zo raar. “Misschien is het systeem gewoon niet meer gemaakt voor hoe we nu leven.”
